دکتر امیلی ولز(خانم مک) در سال 1983، در تحلیل مردم شناختیِ خود در باب وضعیت سرمایه گذاری مهاجرین در لارستان چنین می نویسد: «ناحیه ی لار شباهت های بسیاری به دیگر نواحی کارگر مهاجر فرست دارد. تولیدی های کشاورزی و صنعتی لارستان رو به کاهش است و بسیار به جریان ارسال پول وابسته شده است. تولید مصارف خانگی در منطقه روز به روز کاهش می یابد. بین 1956 و 1966 درصد شغل کشاورزی در میان مردان لارستانی از 57 به 37 درصد کاهش یافت. کاهش کشاورزی و صنایع سنتی لزوماً منفی نیست، اما موجب کاهش فرصت های شغلی در لارستان می شود. هرچند ممکن است بسیاری از لاری ها بخواهند در زادگاهشان بمانند اما شغل به ندرت در منطقه وجود دارد.»


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه نهم دی ۱۳۹۳ساعت ۸:۲۷ قبل از ظهر  توسط مجید حجّتی  | 

در بخش هفتم، شاهکار مهاجرین و خانواده هایشان در حوزه ی آموزش منطقه جنوب را بررسی نمودیم. بنا بر گزارش سال 1378 آموزش و پرورش لارستان، این شهرستان رتبه ی ممتاز را در میان دیگر شهرستان های کوچک و بزرگ ایران، در امر جلب مشارکت های مردمی در حوزه آموزش و پرورش پس از انقلاب اسلامی، بدست آورد. بعلاوه تا سال 1385بیش از 550 مکان آموزشی در منطقه لارستان کهن توسط خیرین منطقه که البته اکثریت آنان را خلیج روها تشکیل داده اند ساخته شده است.

در این بخش بنا داریم نقش مهاجران را در حوزه سلامت بررسی نماییم.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه نهم دی ۱۳۹۳ساعت ۸:۲۶ قبل از ظهر  توسط مجید حجّتی  | 

در بخش ششم به بررسی وضعیت درآمد خانواده های مهاجرین پرداختیم. اشاره شد که کاهش 471 برابری ارزش ریال طی سه دهه گذشته موجب افزایش چشمگیر درآمد مهاجران گشته است. لذا حداقل پولی که توسط مهاجران جهت خانواده هایشان در ایران ارسال می گردد حدود 23.4 میلیون تومان در سال می باشد.  اینگونه است که حداقل درآمد خانواده های مهاجر، 3 میلیون بیش تر از میانگین درآمد یک خانواده شهرنشین ایرانی و البته تقریباً 2 برابر میانگین درآمد یک خانواده روستایی است. بعلاوه گفتیم که خانواده های مهاجرین در جنوب کشور که البته اکثریت آنان از اهالی روستا و یا شهرهای کوچک هستند، 16.4 میلیون تومان بالاتر از خط فقر درآمد دارند. یعنی همین میزان را می توانندجهت اموری غیر از امور حیاتی زندگی خرج کنند که این عدد 1.5 برابر یک خانواده شهرنشین در ایران  و 3.3 برابر یک خانواده روستایی ایران است.

 

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم شهریور ۱۳۹۳ساعت ۱۰:۰ قبل از ظهر  توسط مجید حجّتی  | 

در بخش پنجم به سه عامل که موجب کاهش روند مهاجرت ها به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس شده است پرداختیم. امیلی ولز از جمله دلایل اجتماعی این کاهش را بالارفتن منزلت اجتماعی خانواده های خلیج رو و نیز ارتقاء سطح تحصیلی فرزندان آنان عنوان می کند. عامل مهم دیگر، رکود اقتصادی حاکم بر این کشورها در این اواخر و کاهش فعالیت های اقتصادی و ساخت و سازها است. و البته مهترین عامل به حوزه  سیاسی بر می گردد. با تغییرات در ساختار سیاسی ایران پس از سال 1357، کشورهای عربی محدودیت های خاصی را در ورود و خروج ایرانیان وضع کردند. این مشکلات در دولت های مختلف پس از انقلاب شدت و ضعف داشته است، و البته خبرهایی مبنی بر تسهیل رفت و آمد مهاجران ایرانی به کشورهای عربی در این دوره به گوش می رسد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم مرداد ۱۳۹۳ساعت ۰:۳۹ قبل از ظهر  توسط مجید حجّتی  | 

در بخش چهارم از پروفسور شهناز نجم آبادی نام بردیم. ایشان از معدود مردم شناسانی است که در باب مهاجرت ایرانیان به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس مطالعات مفصلی داشته اند. سپس دو اتفاق مهم که اثر شگفت آوری بر اقتصاد مهاجران و خانواده¬های آنان داشته است را مرور کردیم. یکی بالا رفتن قیمت نفت در سال 1352 که موجب رونق اقتصادی کشورهای عربی نفت خیز گردید و دیگری کاهش خیره¬کننده¬ی 471 برابری ارزش ریال ایران که طبیعتاً ارزش درآمدی مهاجران را به همین میزان بالا برد. بر این مبنا برآورد کردیم که حداقل درآمد مهاجرین حدود 3 میلیون تومان(معادل 250 دینار کویتی) است و باز تأکید می کنم که این حداقل درآمد مهاجرین است که مسلماً با زحمات و مشقت های فراوان بدست می آید. در همین رابطه دکتر نجم آبادی اشاره می کند که علیرغم ثروتمند و مدرن بودن شهرهای عربی، زندگی مهاجران ایرانی محدود به اقامتگاه های تنگ و باریک، کارهای سخت و اوقات فراغتِ بسیار کم است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۳ساعت ۱۷:۴۱ بعد از ظهر  توسط مجید حجّتی  | 

مطالب قدیمی‌تر